Herinneringen aan klooster de Goede Herder in Zoeterwoude

Marloes Wellenberg
— 36 reacties

Hoe een foto uit 1975 van een inmiddels gesloopt klooster een stortvloed van reacties opleverde. “Mijn moeder heeft hier een deel van haar jeugd doorgebracht. Ze wilde er nooit veel over zeggen, maar het was een vreselijke tijd.” Inmiddels is bekend dat zeker 15.000 meisjes en vrouwen in Nederland dwangarbeid verrichtten in wasserijen en naaiateliers van de zusters van de Goede Herder.

Foto’s en archiefstukken die iets vertellen over alle plaatsen in Zuid-Holland, dat was het idee toen deze website in 2007 werd gelanceerd. Voor Zoeterwoude werd dat onder meer onderstaande foto, uit de collectie van Erfgoed Leiden en Omstreken, een beeld van de achterzijde van klooster De Goede Herder anno 1975, gefotografeerd door J.C. Postel, vanaf de Industrieweg.

De foto werd vergezeld van een korte beschrijving: Dit nonnenklooster was gesticht in 1860 en behoorde tot de oorspronkelijk Franse congregatie van ‘Onze-Lieve-Vrouw van Liefde des Goeden Herders van Angers’. Deze orde stelde zich onder meer ten doel jonge vrouwen te behoeden voor prostitutie. In 1899 verrees hier dan ook een groot internaat voor moeilijk opvoedbare meisjes. In 1972 zijn de laatste nonnen er vertrokken. Links de karakteristieke toren van de rooms-katholieke Meerburgkerk.

Een onopvallende foto en een bescheiden beschrijving. Lange tijd wees niets erop dat dit verhaal zou uitgroeien tot één van de pagina’s met de meeste reacties op onze website. Dat veranderde toen Lies Visser in oktober 2013 een bericht achterliet. “Als ik dit zie kan ik alleen maar misselijk worden”. Vissers was een oud-leerlinge van het internaat en had daar geen goede herinneringen aan, dat was wel duidelijk.

Zij bleek niet de enige. Er reageerden meer oud-leerlingen, met vergelijkbare verhalen. Ook familieleden reageerden. “Mijn moeder heeft daar een deel van haar jeugd door gebracht. Veel wilde ze er nooit over kwijt maar [zij] heeft daar een vreselijke tijd gehad, dat hebben wij haar kinderen wel begrepen” (anonieme reactie, september 2015). Uit een andere reactie uit 2016: “Mijn moeder heeft daar gezeten eind jaren 50. De tranen staan in mijn ogen als ik denk aan de verhalen die ze daar over verteld heeft.”

Bep, in een reactie uit januari 2016, concludeert dat het verblijf in De Goede Herder “voor heel veel meisjes een traumatische ervaring” was. “Aan de tijd die ik verplicht zat in de Goede Herder, in de jaren 1962-1967, heb ik zeker geen positieve herinnering. Er mocht niet zoveel, ook moest je een opleiding volgen die je niet wilde en als je niet deed wat er verlangd werd ging je naar de cel met alleen een bed. Als je geluk had mocht je ook nog in het kamertje ernaast met tafel en stoel en tralies voor de ramen. Verder mocht je niets en moest je over je zonde nadenken. Ook mocht je vaak niet je eigen naam houden en werden er zeker geen achternamen vermeld zodat je elkaar na het verlaten [van het internaat] niet terug kon vinden.”

Anita Suuroverste reageert op het verhaal van Bep. “Ik heb er gezeten rond 1965.” Ze herinnert zich een isoleercel, “met alleen het grote tijdschriftenblad uit 1918.” Van ellende ging ze dan maar auto’s tellen die in de verte voorbij reden, vertelt ze. Ze wil ook nog wat rechtzetten. “Ik heb het altijd heel storend gevonden dat wordt gezegd dat daar moeilijk opvoedbare meisjes zaten, soms zelfs dat het meisjes waren die stalen of in de prostitutie zaten. Het waren meisjes (en daar ben ik er ook één van, wiens ouders niet in staat waren goed voor ons te zorgen door allerlei omstandigheden.” Anita meldt dat zij met nog een ander meisje de laatste leerlingen van het internaat was. “Ik werd overgeplaatst naar de Goede Herder in Almelo”.

Sommige vrouwen die reageren hebben vooral veel vragen. “Ik heb rond 1965 in Zoeterwoude gezeten. Weet iemand misschien nog wat we daar overdag deden? Gingen we naar school? Werkten we in de wasserij? Mijn herinneringen zijn helemaal geblokt. Wel weet ik nog dat ik bij een donkere non in de unit zat, ik herinnering mij de slaapzaal met chambrettes, de kerkdiensten, de tuin , de units, etc etc maar niets over wat wij daar deden. Het was een akelige tijd daar met als enig lichtpuntje moeder overste ( waarvan ik de naam ook kwijt ben, zij was lief voor mij, ik moest vaak op gesprek komen bij haar, ze gaf me dan een sigaretje.” (anonieme reactie, 2018)

Anderen hebben nog scherpe herinneringen aan de dagelijkse gang van zaken in het internaat. “De dag indeling van de Goede Herder internaten waren ongeveer gelijk. Ik zat in Almelo. Er waren drie naaiklassen en een kleine naaiklas. Een lingeriekamer waar lingerie wat stuk was werd gemaakt van het hele tehuis. Een strijkkamer, waar het goed gestreken werd. En een wasserij. (…) In Zoeterwoude was het ook nog de hele dag knoopgaatjes maken. Wel 100 per dag. En borduurwerk op bestelling. Hard werken en geen cent betaald gekregen. Onderwijs? Nee, je kon een naaicursus volgen, dan kon je nog harder werken en werd er nog meer op je verdiend. (…) We naaiden voor het Koninklijk Huis ( de linnenuitzet van Margriet), er werd ook gewassen voor het Koninklijk Huis en gewerkt voor Peek en Cloppenburg, Vroom en dreesmann, Seahorse, voor ziekenhuizen en Defensie.”(anonieme reactie, 2018)

In meer reacties wordt verteld dat de leerlingen van de zusters een andere naam kregen. “Je identiteit klopte niet. Ik kreeg de naam Perrie. Omdat mijn moeder in de prostitutie zat, of had gezeten, werd mij verteld dat het zonde was om over jongens na te denken. Ik was daar beland vanuit een ander kindertehuis.” (anonieme reactie uit januari 2017).

“Ik heb in Leiderdorp gezeten van ‘64 tot ‘68 bij zuster Maria in de groep en heb mij vaak heel eenzaam en verdrietig gevoeld. Je mocht er geen vriendinnen hebben je moest altijd met z’n drieën zijn. 1x in de week op woensdag avond kregen wij een kopje thee en op zondag een sinaasappel bij het eten. (…) Ik heb daar in de wasserij gewerkt en heb hele dagen staan strijken. het ergste vond ik dat als we 1 x in de week gingen douchen en ik geen shampoo had je haren moest wassen met opgeklopte groene zeep. ja ook ik heb er een hele nare tijd vooral de eenzame opsluitingen waren erg.”(reactie uit 2018)

Ik heb mij vaak heel eenzaam en verdrietig gevoeld

Er zijn ook vrouwen die positief terugkijken op hun verblijf. “Mijn moeder Mietje Jassen, is daar geweest in de oorlogstijd van 1943 tot 1946. Zij had het in die periode erg goed gehad. Mijn moeder heeft er leren breien en heeft daar kostuumnaaister gehaald. Zijn er nog mensen die haar kennen uit die tijd? Leida was de naam die de nonnen haar gegeven hadden.” (anonieme reactie uit december 2015)

In de reacties werden over en weer herinneringen uitgewisseld. “Ik heb ook in de Goede Herder gezeten en heb een mooie herinnering aan moeder Magdalena. Ik zat in de groep van zuster Franciska, een Rotterdamse non, wie zat daar ook bij tussen de jaren 65 - 68 ongeveer. Groetjes Joke” (reactie uit 2016). “Hallo Joke, dan heb je daar in de zelfde groep gezeten als ik. Zuster Franciska was inderdaad een Rotterdamse. (…) Er zat ook een zuster in de groep die het altijd benauwd had, Agnes of Agatha of zoiets. En dan had je Alie uit Limburg, en Greetje, en moeder Magdalena gaf balletles. Er was een Geesje uit Amsterdam, Dinie die in de wasserij werkte en Wil, ook uit Rotterdam.”(reactie uit 2016)

Naast het delen van herinneringen waren velen op zoek naar meer informatie. “Op een gezinskaart van de familie van mijn moeder vond ik een aantekening dat zij in 1917 in bovengenoemd gesticht was opgenomen. Op welke manier vind ik meer info?” (reactie uit 2014) Of: “ik wil graag meer info over mijzelf. Ik verbleef daar een paar jaar in de zestiger jaren.”(anonieme reactie uit 2014). “Ik ben op zoek naar gegevens van mijn vaders zuster, Anna Cornelia Martina Werner. Zij heeft van 1936 tot 1937 in de Goede Herder gezeten.”

“Ik hoop ooit te kunnen achter halen waarom mijn moeder als meisje van 12 of 13 jaar oud in De Goede Herder in Leiderdorp/Zoeterwoude terecht is gekomen. Zelf wist zij dat ook niet. Nu denk ik vaak als ik al die verhalen hier lees of elders op internet: Wat moet je in hemelsnaam gedaan hebben om daar terecht te komen? Wat had zij gedaan dat zij daar heen moest. En wie besliste dat?”(anonieme reactie, 2018)

Het blijkt lastig meer informatie te vinden over de oud-leerlingen. De archieven van het klooster zijn niet overgebracht naar een openbare archiefinstelling. Anders dan bij overheidsorganisaties is dat namelijk niet verplicht voor organisaties als familiebedrijven of religieuze instellingen. Het Erfgoedcentrum Kloosterleven in Brabant beheert archieven van een groot aantal religieuze ordes, maar de archieven van de Goede Herder zitten daar helaas niet bij.

In principe is de orde zelf verantwoordelijk voor hun archief en is het niet mogelijk om zonder hun medewerking inzage te krijgen. Sowieso is het niet duidelijk of het archief uit Zoeterwoude überhaupt nog bestaat en zo ja, wat er eventueel bewaard is. Het is denkbaar dat financiële informatie over de exploitatie van het klooster wel bewaard is en dat, om eens wat te noemen, informatie over leerlingen na verloop van tijd is vernietigd. Daarbij spelen overigens niet per se kwade bedoelingen. Ter vergelijking: Een voetbalvereniging die besluit hun archief over te dragen aan het gemeentearchief, kan ook besluiten om wél de notulen van bestuursvergaderingen, huurcontracten en informatie over aanstellingen van de coaches te bewaren en niet inmiddels verouderde ledenlijsten met namen en telefoonnummers.

Wat is er dan wél te vinden? In een post op het Stamboomforum tipt iemand het boek Naar de overkant van Rita Pieterse Zwetsloot voor informatie over het klooster in de Tweede Wereldoorlog. Het boek gaat over de bevrijding van Zoeterwoude en Leiderdorp en is tweedehands goed verkrijgbaar. Een ander boek dat werd getipt is Stil in mij, overleven bij de nonnen (2014), van Daniëlle Hermans en Esther Verhoef. Het bevat getuigenverslagen van slachtoffers van misbruik en geweld door nonnen, waaronder nonnen van de Goede Herder.

Een andere tip, van een bezoeker van onze site, is nuttig voor (familie van) oud-leerlingen die tot 1939 in de Goede Herder verbleven. Op de website van Erfgoed Leiden en Omstreken zijn de bevolkingsregisters van Zoeterwoude toegankelijk gemaakt, met hulp van vrijwilligers van vereniging oud-Zoeterwoude. Leerlingen van het internaat vestigden zich in de gemeente Zoeterwoude en dat werd op het gemeentehuis vastgelegd. Het maakt het mogelijk uit te zoeken hoe lang een leerling in het internaat verbleef, waar zij vandaan kwam en, bij uitschrijving, waar ze naar vertrok.

In 2017 startten oud-leerlingen een (besloten) Facebookgroep voor oud-bewoonsters van alle tehuizen van de Goede Herder in Nederland, waar steeds meer oud-bewoonsters zich meldden. Initiatiefneemster Els plaatste de volgende oproep op onze site: “We hebben al 10 leden en zijn druk bezig om ons verhaal naar buiten te brengen. Verstop je niet, kom naar buiten! Geen schaamte, dat moeten de nonnen doen.”

Anno 2021 kunnen we stellen dat de oud-leerlingen zeer succesvol zijn geweest in het naar buiten brengen van hun verhalen. In het voorjaar en de zomer van 2018 verschenen serieuze reportages in NRC Handelsblad over de dwangarbeid door minderjarigen die in de kloosters van de Goede Herder werd verricht. Dat leidde in 2019 tot kamervragen van D’66, SP en GroenLinks. In 2020 maakte de orde per brief excuses, maar dat weerhield een groep van oud-leerlingen er niet van juridische stappen te zetten.

Inmiddels is ook een website opgericht met informatie. Van de website: “Tussen 1860 en 1978 verrichtten zeker 15.000 meisjes en vrouwen in Nederland dwangarbeid in wasserijen en naaiateliers van de zusters in Tilburg, Zoeterwoude, Almelo en Velp. Zij deden dit hele dagen en onder erbarmelijke omstandigheden. En hoewel de opdrachten voor werk kwam vanuit bedrijven van buitenaf hebben de meisjes daar nooit voor betaald gekregen.”

Alle oude reacties op dit verhaal zijn gearchiveerd in dit overzicht. Heb je vragen? Laat een reactie achter onder dit verhaal of mail naar redactie@geschiedenisvanzuidholland.nl

Noot van de redactie
We vinden het bijzonder dat op deze pagina over De Goede Herder door de jaren heen zo veel ervaringen en persoonlijke herinneringen zijn gedeeld, en dat mensen daar veel aan hebben gehad. Echter zien we dat door sommigen zeer expliciete details worden gemeld. Als redactie van een website voor een breed publiek over geschiedenis en erfgoed vinden we dat soms lastig. We willen jullie wel vragen om rekening te houden met het feit dat deze website bedoeld is voor een breed publiek. Reacties die daar niet geschikt voor zijn zullen worden verwijderd.

Hulp
In de reacties lezen we dat er heftige gebeurtenissen hebben plaatsgevonden in het klooster, die mensen het hele leven bij zijn gebleven. We lezen ook dat daar vaak weinig over is gepraat. Het kan daarom goed zijn om hulp te zoeken, bijvoorbeeld via Stichting Slachtofferhulp, die emotionele ondersteuning kan bieden en het mogelijk maken met lotgenoten van (seksueel) misbruik te praten. Daarnaast is er een pagina over De Goede Herder van Fonds Slachtofferhulp en de website van Kinderdwangarbeid Meisjes Goede Herder

Over de auteur

Marloes Wellenberg is historicus en werkt als adviseur voor Erfgoedhuis Zuid-Holland. Zij werkte mee aan onder meer de Canon van Zuid-Holland. Zuid-Holland in 50 verhalen (2011), de Atlas van de Trekvaarten in Zuid-Holland (2021) en is projectleider van het oral historyproject Molenverhalen, dat tot doel heeft het dagelijks leven en werken op de Zuid-Hollandse poldermolens vast te leggen.

36 reacties

Redactie 08 juli 2021

Heb je vaker een bezoek gebracht aan deze pagina? Onze website is vernieuwd en we hebben het verhaal geüpdate. Alle oude reacties zijn bewaard gebleven, zie de link onderaan het verhaal. Reageren kan nog steeds, iedereen die dat wil kan herinneringen blijven delen op deze pagina.

Anoniem 11 juli 2021

Het zal waarschijnlijk moeilijk worden om nog contact te krijgen met dames uit 1960/1964 dit was de tijd dat ik daar heb gezeten,heb er een vervelende tijd gehad .

Rina Van Der Horst (76) 19 juli 2021

Een vorm van medeleven heb ik van de nonnen nooit gekregen met een levenslang trauma als gevolg,ik ben een interne geweest in Almelo begin de jaren zestig en kon niet goed mee vonden de nonnen ben er onder andere aan vernederingen blootgesteld om communicatiever te worden een hoogtepunt is voor mij geweest dat ze mij toen een pvc broekje aandeden met lauwwarm water om mij (losser)te maken of dit bij de andere meisjes gebeurde weet ik niet heb er nooit iemand over gehoord de namen van de nonnen kan ik mij niet meer herinneren daar mijn geheugen is geblokt!!!!

Henk Verbeek. 24 juli 2021

Goeie morgen,helaas heb ik ook geen fijne tijd gehad als misdienaar van dit voormalig meisjes internaat met de toen geldende regelgeving alles wat de nonnen wilde werd nageleefd.Wie in de veronderstelling verkeerd dat er hier geen misbruik heeft plaatsgevonden komt bedrogen uit.Ook bij jongens is het voorgekomen waaronder ikzelf ook behoor,mijn hoop is bevestigd op mannen die in deze periode ook misdienaar bij de goede herder zijn geweest!

Simon huisman 25 juli 2021

Ik hoop nog eens in contact te komen met dames die begin de zestiger jaren twijfelachtige gevallen bij de nonnen van dit voormalig internaatsklooster meegemaakt hebben mishandeling en misbruik is m.i.ook voorgekomen en last but nog leest bij deze nonnen van dit internaat.

Jan van Schaik (77) 29 juli 2021

Het is goed dat ook derden die niet intern zaten hun verhaal doen waaronder ook mannen zitten die er misdienaar zijn geweest zo heb ik als toen dertienjarige jongen gezien dat de pastoor van de kloosterkapel naar ons stond te kijken met het verkleden in de sacristie het was bij De Goede Herder een gewoonte om een zwarte misdienaarspyama aan te trekken omdat de eigen kleren niet onder de toog mochten daarvoor stonden we ons tot op de onderbroek uit te kleden het bisdom Rotterdam is mijns inziens daarvoor mede verantwoordelijk zij wisten dat jongens dit aan hadden omdat er een Pax Christie embleem op het jasje gedrukt zat,deze misdienaarspyama,'s waren van gitzwart satijn en werden gedragen met schoon ondergoed waar de kapelzuster zorg voor draagde eveneens ook voor de vele pantoffels in alle maten begrijp mij goed dat het toen realiteit is geweest en min of meer expliciet overkomt maar ik schrijf dit omdat ik ook al ben ik ruim volwassen het nog steeds bij mij in het geheugen staat.

Riet Raaphorst 30 juli 2021

Hallo lezers,wat de heer van Schaik nu kenbaar maakt werd vroeger onderdrukt,als meisje van veertien jaar heb ik daar ook wat van te vertellen ik ben een keer omdat ik moest overgeven net voor de mis begon met een zuster naar de w.c.geweest in de sacristie heb toen gezien dat een jongen een witte onderbroek met zo,n wit halterhemdje aantrok in de loop naar de w.c hij wist niet hoe hij moest kijken ik vond dit echt vreselijk en heb het mijn verdere leven onderdrukt wat dapper is het om er open over te zijn ook nu nog .

Jan v.Schaik 31 juli 2021

Als ik mag reageren op de reactie van Riet Raaphorst,u bedoeld dat u 14 jaar destijds was toendertijd,heel soms gebeurde het dat er iemand gebruik maakte van het toilet in de sacristie dat een jongen zich stond te verkleden is dan toeval geweest omdat er altijd één van de zuster meeging die dan op de deur klopte.waarschijlijk is dit in het begin van de vijftiger jaren geweest ik heb eerder aangegeven dat dit een vorm van misbruik is geweest mijns inziens omdat de pastoor met de kapelzuster er bij stonden ten tijde van het uitkleden,dat deze jongen zich schaamde kan ik mij goed voorstellen alsmede uzelf

Martien Oorschot. 04 augustus 2021

Dit alles had te maken met het leefklimaat en de de religieuze levenswijze van deze zuster van De Goede Herder dat de jongens die daar misdienaar waren zich moesten omkleden ook ik ontkwam daar niet aan als misdienaar bij de Goede Herder.

Lies Frederiks 06 augustus 2021

ik ben erg geschrokken van deze mannen die na jaren hun verhaal willen doen,wat ik mij ervan herinner is dat witte ondergoed van hun van jansen en tilanus heb het veel gewassen alsmede de zwarte "pyjama,s"die hun onder een toog droegen omdat ze veel van misdienaar kleding wisselde lijkt op een vorm van misbruik .

Liever anoniem(70 jaar) 15 augustus 2021

Sorry dat ik mijn naam niet benoem hoop op begrip hiervoor daar ik deze verschrikkelijke periode al afgesloten heb van de goede herder,die kerkdiensten weet ik ook nog heel goed met die misdienaars ben er erg van geschrokken van hun verleden dat er veel mis is gegaan tijdens het celibatair leven van die priester en de nonnen is duidelijk.

Jan Overdevest. 19 augustus 2021

Ben op zoek naar mannen die in de jaren zestig op de parociale jongensschool hebben gezeten in de Ceciliastraat en werden gerekuteerd om ergen misdienaar te worden,op deze wijze werd ik misdienaar bij dit voormalig meisjes internaat.

Martha Steenbergen 24 augustus 2021

Goede middag onlangs ben ik 65 jaar geworden heb per toeval deze site van De Goede Herder ondekt via een vriendin van mij wij zaten eind zestiger begin zeventiger jaren in dit meisjes internaat,ik was het eerste meisje die misdienares werd in 1969 ik was toen net 13 jaar .

Bart 26 augustus 2021

Beste Martha ik ken u persoonlijk niet want u heeft het over eind zestiger jaren.Dit werdt in mijn tijd als misdienaar bij dit internaatsklooster niet voor mogelijk gehouden dat meisjes daar misdienette zouden zijn.

Theo Vertellen. 31 augustus 2021

Goeiemorgen voor mij is dit jaren later nog steeds heel moeilijk om het van mij af te praten dat ik misbruikt ben geweest door een rector van de goede herder toen ik 13 jaar jaar ik moest mezelf in het geheel uitkleden van hem en hij heeft mij daarna gekleed met misdienaarskleding hij betasste mij daarbij tot ik een ongewilde erectie kreeg dit heeft hij met meer jongens gedaan de misdienaarskleding deed hij aan om het misbruik te maskeren.

Theo Vermeulen 31 augustus 2021

Ik heb per abuis de naam verkeerd vermeld moet zijn Theo Vermeulen het voorval met de rector heeft in 1963 plaatsgevonden

Herman Traudes-Benner 02 september 2021

Goeie vondst, deze website. Mijn zus in Amsterdam had gehoord van een zus van mijn moeder dat zij een paar jaar in De Goede Herder in Zoeterwoude had gewoond en dat het onplezierig was. Zo mochten haar moeder en gezin maar twee keer per jaar op bezoek komen, waarbij ze aan weerszijden van een tafel moesten zitten, naast mijn moeder een non. Mijn moeder kon supermooi naaien. Dat zal ze daar geleerd hebben? Mijn moeder was 14 toen haar vader stierf en het gezin desintegreerde. Ze zal misschien 15 of 16 zijn geweest toen ze naar Zoeterwoude moest? Volgens de burgerlijke stand Amsterdam kwam ze op 25 mei ‘36 terug thuis wonen. Ze was toen 20. Toen ze 26 was trouwde ze mijn vader.

Hans Van der Waal 02 september 2021

Heel bijzonder en fijn dat deze website weergeeft wat er vroeger is voorgevallen in deze kloosters van De Goede herder het kenschetst ook dat het celibaat leven tot misbruik heeft geleid niet alleen maar meisjes maar ook jongens zijn de dupe hiervan geweest zie de mannen die er misdienaar waren.

Piet Schrama 07 september 2021

Goedemorgen ik ben een ruim volwassene en helaas kan ik ook geen goed woord melden van dit voormalig internaat,ikzelf ben er begin jaren zestig met enkele schoolgenootjes misdienaar geweest mishandeling en misbruik zat toen nog in de taboesfeer,ik wil niet al te expliciet overkomen maar heb gezien hoe de toenmalige rector een klasgenoot van mij waarmee ik misdienaar was heeft gebruikt voor zijn lusten in de sacristie door hem te betassten we hadden de misdienaar kleren al aan de rector heeft hem met misdienaar kleren aan betast door enkele knoopjes los te maken van de toog waarna de rector onder zijn superplie zat met zijn arm doel hiervan was om hem zo te bevredigen een non die over de kapel en misdienaars ging stond er naar te kijken tijdens de ontspanning of klaarkomen weet niet hoe ik het anders moet aanduiden was hij hevig aan het schokken we mochten hierover niets vertellen anders mochten we geen misdienaar meer zijn dit heb ik mijn verdere leven verdrongen maar vergeten kan ik het niet!

Annet Hoogervorst 12 september 2021

Ik word er nog misselijk van wat die nonnen ik zat daar van 1963 tot 1966 voor mij duurde het een eeuwigheid.heb werkzaamheden in de wasserij gedaan zodoende weet ik dat de misdienaars van dat witte ondergoed moesten dragen met een soort pijama van gitzwart satijn heb van die handtaslijkheden nooit geen weet gehad maar het ligt voor de hand dat ze zichzelf hiervoor eerst moesten uitkleden voordat hun de toog met superplie aantrokken maar dit terzijde,ik ben op zoek naar ex interne die door een zuster geknipt werden ben haar naam kwijt wat ik mij verder ervan herinner is dat we van te voren een groot wit schort aankregen daarvoor moest je je armen naar voren houden je kreeg dat achterstevoren van haar aan.

Antje van Rijn 18 september 2021

Goede morgen,mijn jongste zus wees mij op deze site inmiddels is iedereen die bij de Goede herder hebben gezeten wel met pensioen ik weet zeker dat er mensen zijn met complexen die ze bij deze nonnen opgelopen hebben er is veel verdoezeld,van die mannen die hun verhaal deden valt mijn mond open maar ik kijk er niet van op.

Anoniem 19 september 2021

Hiervan heb ik voorheen een reactie geplaatst maar mijn naam is geanonimiseerd in het archief,iedere 55 plusser zal nog weten dat alleen jongens in aanmerking kwamen voor misdienaar.

Herman van Diemen. 27 september 2021

Goedeavond beste lezers,interessante verhalen voor iemand die niet te maken heeft gehad met dit internaat denken waarschijnlijk dat veel overdreven is hier zo onwerkelijk is deze materie voor buitenstaanders,mishandelingen en misbruik is voorgekomen hier.

Joke Alberts 04 oktober 2021

Leuke website om nog het één en ander van vroeger terug te zien,er zijn inderdaad misstanden geweest hier hen het zelf ervaren.

Gert Haverkamp 05 oktober 2021

Helaas kan ik ook geen positieve herinnering schrijven uit mijn misdienaarstijd bij de goede herder zou willen dat het anders was als dertienjarige jongen heeft een rector mij misbruikt op zijn privé kamer hij gaf toen bijles als je niet goed met Latijn was ik moest dit doen met misdienaarskleding aan ik heb mij daarvoor in zijn bijzijn moeten uitkleden tot op de onderbroek en werd daarna aangekleed(naakt) in een toog met superplie dit had hij op zijn kamer hangen,bij het aankleden werd ik geprikkeld van de voering dat glad en koud voelde dit heeft hij met meerdere misdienaars gedaan is achteraf gebleken.

Hans Veldkamp 11 oktober 2021

Ik wist van deze website niets af een kennis van mij waarmee ik misdienaar ben geweest wees mij er op,dat er jongens zijn gebruikt omwille perverse geestelijke kan ik helaas ook beamen,wat mij met name bijgebleven is het gebruiken van een jongen in de sacristie door een missie broeder die niet met de handen van de misdienaars af kon blijven.

Jan (71) 12 oktober 2021

Goeiemiddag.Vergeet niet dat over al deze jaren van het bestaan van dit internaat er veel jongens van school en van andere parochie,'s er misdienaar zijn geweest.

Redactie 14 oktober 2021

*Noot van de redactie We vinden het bijzonder dat op deze pagina over De Goede Herder door de jaren heen zoveel ervaringen en persoonlijke herinneringen zijn gedeeld, en dat mensen daar veel aan hebben gehad. Echter zien we dat door sommigen zeer expliciete details worden gemeld. Als redactie van een website voor een breed publiek over geschiedenis en erfgoed vinden we dat soms lastig. We willen jullie wel vragen om rekening te houden met het feit dat deze website bedoeld is voor een breed publiek. Reacties die daar niet geschikt voor zijn zullen worden verwijderd.

Anoniem 16 oktober 2021

Beste redactie,ik kan alleen maar respect hebben voor jullie inspanningen.Soms is het moeilijk voor mij dat ik veel herken hier van de mishandelingen tot aan misbruik toe bij de jongens die misdienaar waren,zelf ben ik in 1961 tot ongeveer 1965 één van de misdienaars geweest,wat sommige kenbaar maken is inderdaad expliciet maar dit is niet de waarheid van deze jongens mannen nu maar helaas de realiteit van destijds.

Herman (70) 19 oktober 2021

Zonder details zal niemand kunnen begrijpen dat hier ook jongens betrokken bij mishandeling zijn geweest die er misdienaar waren,het kwam voor dat jongens tijdens de aankleding betast werden omdat er een rector was die niet van jongens kon afblijven hij controleerde op zijn manier of misdienaarskleding goed zat toendertijd dat dit gebeurde was ik zelf ook bij deze man misdienaar hij heeft mij ook een paar keer getoucheerd dat deed hij ongemerkt maar wel voelbaar,toen besefte ik dat nog niet goed wat de bedoeling ervan was ik heb meerdere keren gezien dat sommige jongens daarbij spiertrekkingen hadden ik dacht toen dat het bij hun kwam van de zenuwen omdat ze vuurrood in het gelaat werden en zich duidelijk schaamde hierbij ben pas later gaan beseffen dat het misbruik was.

Marion van der Horst. 21 oktober 2021

Er zijn in dit internaat eind vijftiger begin zestiger jaren voorvallen van seksueel misbruik geweest door nonnen het is mij zelf ook overkomen als tiener ik zat hier van 1961 tot en met 1966.Van die jongens die er kwamen voor de misdienaar beurt weet ik niets af daar hadden we geen contact mee maar bekend voor mij is dat er toen enkele meisjes gebruikt werden voor de lusten van sommige zusters.

Agnes 31 oktober 2021

Achteraf is naar voren gekomen dat hier en elders bij dit soort instellingen wel misbruik is geweest onder geestelijke bij jongens dat kon ook niet anders want vroeger waren jongens ruim vertegenwoordigd als misdienaar bijvoorbeeld,als ik dit lees wordt ik er nu nog misselijk van,zelf heb ik bij De Goede Herder gezeten van 1969 tot 1971 toen was er als ik dit lees van derden wel het één en ander veranderd en ben er zelfs als meisje misdienette geweest met nog een meisje dat kwam mij goed uit want daarin kon ik de energie mee kwijt,in het begin moest ik wel wennen aan de kleding wat niet aangepast was een zwarte toog met superplie was toen standaard het verkleden vond plaats in de sacristie daar was alleen een kosteres bij,van misbruik was totaal geen sprake.

Henk V.Diemen. 03 november 2021

Goede middag,dat er misstanden zijn voorgevallen in de instellingen van de goede herder is inmiddels wel duidelijk,toen wij verhuisde van Boxmeer naar Leiden in 1960 ben ik een jaar later misdienaar geworden bij deze instelling geen fijne herinneringen daarvan wat het wel zou moeten zijn.

Redactie 17 november 2021

Beste mensen, het spijt ons heel erg maar we hebben een aantal reacties moeten verwijderen. Zoals eerder genoemd moet deze website te bezoeken zijn voor een breed publiek, bijvoorbeeld ook door leerlingen die op zoek zijn naar informatie voor hun huiswerk, en daarom zijn we genoodzaakt bijdragen met te expliciete details te verwijderen. We hopen daarbij op jullie begrip en verwijzen jullie graag door naar bijvoorbeeld Hulplijn Verbreek de Stilte of Stichting Slachtofferhulp voor emotionele ondersteuning of contact met lotgenoten.

Frans Kortekaas 21 november 2021

Het is goed dat hier op de juiste manier gebruikt kan worden gemaakt en gemodereerd wordt overigens met de complimenten van mij.Dat er vroeger misstanden zijn geweest is duidelijk,heb de afgelopen tijd ook wel gezien dat sommige wel erg in details gingen ook al lijkt het surrealistisch het is wel de realiteit ikzelf ben er als jongeman van twaalf jaar misdienaar geweest weet ook best wel dat celibaat leven moeilijk moet zijn geweest als kind ben je daar niet mee bezig dat komt achteraf,met vriendelijke groet!

Petra van Stijn. 27 november 2021

Leuke website deze,per toeval ontdekte ik hem toen ik wat van de goede herder het één en ander wilde opzoeken,ik heb er zelf tegen het einde gezeten heb ik het over 1968_1971 en ben er met enkele meisjes en jongens misdienares geweest,er was toen geen rector meer de pastoors uit andere parochie,'s verzorgde de kerkdiensten wel speelde de hiërarchie hier nog erg ze lieten merken dat jongens meer bestemd waren hiervoor .Wat ik vervelend vond was het verkleden in een aparte kamer voordat we de sacristie binnen mochten komen in die kamer moest iedereen voordat je naar de sacristie ging een soort zwarte satijnachtige pyjama aandoen met pantoffels ik weet nog wel dat sommige meisjes dat erg gênant vonden,voordat de pastoor gekleed werd in de sacristie kreeg je een zwarte toog met superplie aan van een zuster weet nog wel dat het een hele klus was met die knoopjes om je toog te sluiten,ja naast dat het soms wel eens lastig geweest is denk ik toch weleens met weemoed terug aan deze tijd,ik merk dat het bij vele ook niet altijd kommer en kwel geweest is iedere ervaring is er één in het leven,groetjes van mij Petra Van Stijn.

Plaats een reactie

Verzenden
Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website maakt gebruik van geanonimiseerde cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren en voor de analyse van onze website. Deze cookies kun je niet uitzetten. Bij het tonen en afspelen van YouTube video's worden cookies van derden geplaatst. Deze cookies van derden kun je wel uitzetten. Klik op "Akkoord" als je akkoord gaat met dit gebruik van cookies, klik op "Aanpassen" voor meer informatie en om zelf te bepalen welke cookies deze website plaatst.

Deze website maakt gebruik van geanonimiseerde cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren en voor de analyse van onze website. Deze cookies kun je niet uitzetten. Bij het tonen en afspelen van YouTube video's worden cookies van derden geplaatst. Deze cookies van derden kun je wel uitzetten. Klik op "Akkoord" als je akkoord gaat met dit gebruik van cookies, klik op "Aanpassen" voor meer informatie en om zelf te bepalen welke cookies deze website plaatst.