Naar overzicht

Museum Het Tramstation in Schipluiden

Een haltegebouw werd museum

Vanaf het jaar 1880 is in het Westland geleidelijk een netwerk van trambanen ontstaan, waardoor de Westlandse gemeenten een verbinding kregen met Hoek van Holland. Dit was belangrijk voor de export van de tuinderijproducten, terwijl de tram tevens was ingericht voor personenvervoer. Het was de W.S.M., de Westlandsche Stoomtramweg Maatschappij, die dit net exploiteerde. Vanaf 1910 werd gewerkt aan het sluitstuk van het tramcircuit, namelijk het gedeelte van Maasland via Schipluiden naar Delft. In die jaren werd zowel in Maasland als in Schipluiden een haltegebouw geplaatst, zoals er in de andere gemeenten langs de trambaan al in functie waren.

Museum Het Tramstation in Schipluiden Otto van Zevenderstraat 2 2636 HN Schipluiden

Restauratie

Om de restauratie van het gebouw te kunnen verwezenlijken werd in 1988 de “Stichting Het Tramstation” opgericht. Deze Stichting slaagde er in om, met de hulp van een aantal sponsors en donateurs, voldoende financiën bijeen te krijgen om de restauratie te kunnen bekostigen.

December 1987 kreeg de Stichting uit handen van de minister van Landbouw en Visserij, Ir. G. Braks, de Conservation Award 1987, een prijs voor herbestemming van in onbruik geraakte gebouwen. Maart 1988 begon de gemeente Schipluiden met de restauratie van de buitenkant: o.a een nieuw dak, nieuwe schoorstenen, een schilderbeurt. In augustus volgde de restauratie van de binnenkant. Het interieur werd zoveel mogelijk in de oude toestand hersteld. In de wachtkamer werd één van de vroegere banken weer aangebracht, de lambrisering, de schouw en de geschilderde ornamenten werden gerestaureerd. Enkele “moderne” deuren werden vervangen door “oude”. Waar mogelijk werd het werk door vrijwilligers gedaan.

Over het museum

Vrijdag 28 april 1989 werd het museum officieel geopend door burgemeester J.B. Waaijer. Schipluiden kreeg hiermee een lokaal museum terwijl de Historische Vereniging Oud-Schipluiden nu over een ruim onderkomen kon beschikken. Op de bovenverdieping werd de bibliotheek en het archief ondergebracht en werd een vergaderruimte ingericht. De benedenvertrekken werden bestemd voor het houden van wisselende tentoonstellingen. De kelder wordt gebruikt voor de opslag van bodemvondsten. Er wordt naar gestreefd om meerdere tentoonstellingen per jaar te realiseren. Daarbij komen op de eerste plaats onderwerpen aan bod die met de eigen gemeente te maken hebben of waarvan verondersteld kan worden dat er bij de plaatselijke bevolking belangstelling voor bestaat. De eerste, zeer succesvolle tentoonstelling ging over de geschiedenis van de Westlandsche Stoomtramweg Maatschappij. Daarna volgden o.a. “Het leven op de Keenenburg”, “De verzamelaars van Schipluiden”, “50 jaar bevrijding” en “Dokter Reijnders”. Sinds 1994 maakt de Keenenburg-collectie deel uit van een permanente expositie. Daarnaast is er (doorgaans) een kleine vaste opstelling over de W.S.M. te zien.

Het museumgebouw is in wezen zelf al een museum. Daar de vertrekken verschoond zijn gebleven van “modernisering” is het binnenwerk vrij goed behouden gebleven, mede dank zij het feit dat latere gebruikers beseften dat het hier om een bijzonder interieur ging. De inrichting van de keuken, met uitzondering van enkele moderne gemakken, dateert zelfs nog uit de begintijd. De wachtkamer bevat nog het oorspronkelijke plafond en de lambrisering, fraai beschilderd met laatJugendstil motieven. De bank is bij de restauratie aangebracht (oorspronkelijk stonden hier meerdere banken). De meest ingrijpende wijziging aan de buitenkant van het gebouw was de sloop van de ruim 7 m. lange luifel voor de wachtkamer in 1930. Deze luifel had, sinds de beëindiging van het personenvervoer in 1925, geen functie meer, bovendien waren de onderhoudskosten hoog. Nadat het gebouw zijn oorspron-kelijke functie had verloren werd de buitendeur van de stationskamer vervangen door een raam en een stenen muurtje. Verder ondergingen de driehoekige houten opvullingen in de topgevels een geringe wijziging. Het gebouwtje vertoont nog steeds interessante originele details, zoals de gele banden en de helderrode strekken boven de kozijnen, de rode verglaasde pannen en het naambord “Schipluiden” in gekleurde grestegels.

Heb je een tip voor een locatie?

Je suggesties zijn welkom en helpen ons de meest bijzondere plekken te delen met ons publiek. Dank voor je bijdrage! 

Ontvang de laatste verhalen in je mailbox

Wil je op de hoogte gehouden worden van nieuwe publicaties? Abonneer je dan op onze nieuwsbrief!

Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website maakt gebruik van geanonimiseerde cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren en voor de analyse van onze website. Deze cookies kun je niet uitzetten. Bij het tonen en afspelen van YouTube video's worden cookies van derden geplaatst. Deze cookies van derden kun je wel uitzetten. Klik op "Akkoord" als je akkoord gaat met dit gebruik van cookies, klik op "Aanpassen" voor meer informatie en om zelf te bepalen welke cookies deze website plaatst.

Deze website maakt gebruik van geanonimiseerde cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren en voor de analyse van onze website. Deze cookies kun je niet uitzetten. Bij het tonen en afspelen van YouTube video's worden cookies van derden geplaatst. Deze cookies van derden kun je wel uitzetten. Klik op "Akkoord" als je akkoord gaat met dit gebruik van cookies, klik op "Aanpassen" voor meer informatie en om zelf te bepalen welke cookies deze website plaatst.